woensdag 23 oktober 2013

Herinnering Albert Wolting: de brugwachters van Moskou



De Rival - schip Harm en Jan de Jonge
Harm en Jan de Jonge voeren op de ‘Rival’ een steilsteven. Jarenlang vervoerden ze kunstmest van IJmuiden naar Donkerbroek in Friesland. De broers hadden allebei hun eigen taken aan boord. De één  hoefde maar naar de ander te kijken en wist wat die bedoelde. Ze spraken niet veel tegen elkaar.

Harm was de oudste, hij was bijna 65 toen ze weer gelost hadden in Donkerbroek. Hij zei toen tegen Jan; dit was de laatste reis, ik houd er mee op. Goed, zei Jan en daarmee was het afgelopen.
Er werd een brugwachter gevraagd op de brug van Moskou dichtbij Donkerbroek. Harm stapte op de fiets en ging naar Drachten naar het gemeentehuis. Ik moet de burgemeester spreken verkondigde hij. U zoekt een brugwachter, ik weet een goede, mijn broer. Wij gaan met het schip bij de brug liggen, mooier kun je het niet krijgen.  De burgemeester stemde toe. Harm kwam weer aan boord en deelde Jan mee, je bent brugwachter geworden in Moskou. Goed zei Jan en ze voeren met hun schip naar de brug.

Jaren geleden (1977?) ben ik eens door die brug gevaren. Met de scheepshoorn gaf ik een signaal, het verzoek om opening van de brug. Het was vermakelijk om te zien: De deurtjes van de roef vlogen open. Er kwamen twee mannen naar buiten stuiven. De één greep de stopborden  en plaatste ze aan weerskanten midden op de weg. De ander ontgrendelde de brug en begon aan de slinger te draaien, de brug werd geopend. De mannen zwaaiden enthousiast naar ons.  Niet alleen Jan, maar ook Harm was brugwachter. Ik denk nog steeds samenwerken zonder veel woorden

Albert Wolting

Geen opmerkingen:

Een reactie posten